Ваҳдати миллӣ барои ҳар як миллат арзиши олӣ ва сарнавиштсоз мебошад. Барои мардуми Тоҷикистон ин мафҳум танҳо як ибораи сиёсӣ нест, балки рамзи наҷоти миллат, эҳёи давлатдорӣ ва заминаи рушди минбаъдаи кишвар мањсуб меёбад. Таҷрибаи таърихӣ собит намудааст, ки бе ваҳдату ҳамдигарфаҳмӣ ҳеҷ як ҷомеа ба пешрафти воқеӣ ноил шуда наметавонад. Аз ин рӯ, ваҳдати миллӣ барои Тоҷикистон ҳамчун пояи устувори давлатдорӣ аҳаммияти хоса дорад.
Пас аз ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ дар соли 1991, Тоҷикистон ба марҳилаи ниҳоят ҳассоси таърихӣ ворид гардид. Низоъҳои сиёсӣ ва мухолифатҳои дохилӣ ба ҷанги шаҳрвандӣ оварда расониданд, ки боиси талафоти бузурги ҷонӣ ва иқтисодӣ гардид. Давлат ба хатари парокандагӣ рӯ ба рӯ шуд. Дар чунин шароити душвор, зарурати барқарор намудани сулҳ ва ризоияти миллӣ ба масъалаи ҳаёту мамот табдил ёфт.Бо талошҳои пайгиронаи роҳбарияти давлат ва иродаи матини халқи тоҷик, ниҳоят сулҳи деринтизор ба даст омад. Имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ оғози марҳилаи нав дар таърихи Тоҷикистон гардид. Ин санади сарнавиштсоз ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшида, заминаи устувори ваҳдати миллиро гузошт.
Тавре Пешвои миллат таъкид менамоянд: «Ваҳдати миллӣ дастоварди бузургтарин ва муқаддастарини халқи тоҷик мебошад, ки ба осонӣ ба даст наомадааст». Ин суханон аҳаммияти таърихии ваҳдатро ҳамчун неъмати бебаҳо ба таври возеҳ ифода мекунанд.
Ваҳдати миллӣ на танҳо хотимаи ҷанг, балки оғози марҳилаи созандагӣ ва бунёдкорӣ буд. Бо барқарор шудани сулҳу субот, имконият фароҳам омад, ки иқтисодиёти кишвар тадриҷан эҳё гардад, инфрасохтор барқарор шавад ва сатҳи зиндагии мардум беҳтар гардад. Имрӯз Тоҷикистон ба як давлати орому босубот табдил ёфтааст, ки дар арсаи байналмилалӣ мавқеи арзанда дорад.
Пешвои миллат дар ин бора чунин мегӯянд: «Сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ шарти асосии пешрафти устувори давлат ва зиндагии шоистаи мардум мебошад.» Воқеан ҳам, таҷрибаи ҷаҳонӣ нишон медиҳад, ки бе суботу оромӣ ягон давлат наметавонад ба рушди иқтисодӣ ва иҷтимоӣ ноил гардад.Яке аз самтҳои муҳими таҳкими ваҳдати миллӣ – тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва худшиносии миллӣ мебошад. Ҷавонон бояд таърихи пурифтихори миллатро омӯзанд, арзишҳои миллиро эҳтиром намоянд ва барои ҳифзи сулҳу субот масъулият эҳсос кунанд.
Зеро маҳз ҷавонон ояндаи давлатро муайян месозанд.Дар суханрониҳои худ Пешвои миллат борҳо таъкид намудаанд: «Ҷавонон бояд ҳомии дастовардҳои истиқлолият ва ваҳдати миллӣ бошанд». Ин андеша нишон медиҳад, ки масъулияти нигоҳдории ваҳдат ба дӯши насли ҷавон низ гузошта шудааст.Омили дигари муҳими пойдории ваҳдати миллӣ – эҳтиром ба фарҳанг, забон ва анъанаҳои миллӣ мебошад. Фарҳанги миллӣ ҳамчун омили муттаҳидкунандаи ҷомеа хизмат мекунад. Миллате, ки арзишҳои худро пос медорад, метавонад ваҳдати худро ҳифз намояд ва ба ояндаи дурахшон қадам гузорад.Пешвои миллат дар ин маврид таъкид менамоянд: «Фарҳанги миллӣ ва забони давлатӣ аз муҳимтарин омилҳои таҳкими ваҳдати миллӣ мебошанд».Имрӯз Тоҷикистон дар фазои сулҳу оромӣ ба сӯи рушду пешрафт устуворона қадам мегузорад. Сохтмони нерӯгоҳҳои барқӣ, роҳҳои замонавӣ, муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ, инчунин татбиқи лоиҳаҳои бузурги иқтисодӣ далели равшани сиёсати созандаи давлат мебошад.
Ҳамаи ин дастовардҳо маҳз ба шарофати ваҳдати миллӣ ба даст омадаанд.Бо вуҷуди ин, нигоҳ доштани ваҳдат ҳамеша ҳушёрӣ ва масъулияти баландро талаб мекунад. Ҷаҳони муосир пур аз таҳдидҳо ва чолишҳост, ки метавонанд ба суботи ҷомеа таъсир расонанд. Аз ин рӯ, ҳар як шаҳрванди кишвар бояд дар ҳифзи сулҳ, таҳкими дӯстӣ ва эҳтироми якдигар саҳмгузор бошад.Тавре Пешвои миллат таъкид мекунанд: «Ҳифзи ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як фарди ватандӯст мебошад».Хулоса, ваҳдати миллӣ барои Тоҷикистон на танҳо арзиши сиёсӣ, балки асоси ҳастии давлат ва кафили рушди устувори он мебошад. Танҳо дар шароити сулҳу субот ва ҳамдигарфаҳмӣ метавон ба пешрафти иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангӣ ноил гардид. Аз ин рӯ, вазифаи ҳар яки мо – ҳифз ва таҳкими ин неъмати бебаҳо мебошад.
Дар фарҷом метавон гуфт: «То замоне ки ваҳдати миллӣ пойдор аст, давлат устувор ва миллат сарбаланд хоҳад монд». Бигзор ваҳдати миллӣ ҳамеша поянда бошад ва Тоҷикистони азизи мо рӯ ба сӯи ояндаи дурахшон қадам гузорад.
Мудири кафедраи минералогия ва петрографияифакултети геология ДМТ, номзади илмҳои геологиява минералогия, дотсент ФОЗИЛОВ Ҷ.Н.
