Дар шароити ҷаҳони муосир терроризм ва экстремизм ба яке аз мушкилоти ҷиддии умумибашарӣ табдил ёфтаанд. Ин падидаҳои хатарнок сарҳад надоранд ва метавонанд ба ҳар як давлат, новобаста аз сатҳи рушд ва сохтори сиёсӣ, таъсири манфии худро расонанд. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ, ҳамчун узви ҷомеаи ҷаҳонӣ, ба масъалаи пешгирӣ ва мубориза бо терроризм ва экстремизм диққати махсус медиҳад.Терроризм ҳамчун истифодаи зӯроварӣ, тарс ва таҳдид барои расидан ба ҳадафҳои сиёсӣ, динӣ ё идеологӣ фаҳмида мешавад. Экстремизм бошад, ифодаи андешаҳо ва амалҳои ифротгароӣ буда, бар зидди қонун, арзишҳои миллӣ ва меъёрҳои умумиинсонӣ равона гардидааст.
Яке аз сабабҳои асосии паҳншавии терроризм ва экстремизм норасоии дониш ва маърифати сиёсиву динӣ мебошад. Баъзе ҷавонон бинобар надонистани арзишҳои аслии қонунҳои давлат ва дини ислом, зери таъсири таблиғоти гурӯҳҳои ифротгаро қарор мегиранд. Инчунин, омилҳое чун бекорӣ, муҳоҷирати меҳнатӣ, камбизоатӣ ва истифодаи нодурусти шабакаҳои иҷтимоӣ метавонанд ҷавононро ба роҳи нодуруст равона созанд.Терроризм ва экстремизм ба амнияти миллӣ, суботи сиёсӣ ва ваҳдати ҷомеа таҳдиди ҷиддӣ дорад. Ин падидаҳо боиси халалдор шудани оромии ҷомеа, коҳиши эътимод ба давлат ва паст шудани сатҳи рушди иқтисодӣ мегарданд. Барои Тоҷикистон, ки сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ арзишҳои олӣ ба ҳисоб мераванд, пешгирии чунин хатарҳо аҳаммияти махсус дорад.
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон барои мубориза бо терроризм ва экстремизм заминаи қонунӣ фароҳам оварда шудааст. Қонунҳо ва барномаҳои давлатӣ ба ҳифзи амният ва тарбияи маънавии шаҳрвандон равона гардидаанд. Дар баробари ин баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ ва динӣ, хусусан дар байни ҷавонон нақши муҳимро мебозад. Муассисаҳои таълимӣ, оила ва ҷомеа бояд дар якҷоягӣ барои пешгирии ифротгароӣ фаъолият намоянд.Ҷавонон неруи асосии ҷомеа ва кафили ояндаи давлат мебошанд. Агар ҷавонон соҳиби ҷаҳонбинии солим, ҳисси баланди ватандӯстӣ ва масъулиятшиносӣ бошанд, онҳо ҳаргиз ба гурӯҳҳои ифротгаро ҳамроҳ намешаванд. Ҷалби ҷавонон ба илм, фарҳанг, варзиш ва корҳои ҷамъиятӣ роҳи муассири дур нигоҳ доштани онҳо аз андешаҳои ифротӣ мебошад.Мавриди зикр аст, ки ҳоло дар баробари дигар санадҳои меъёрию ҳуқуқӣ ва дигар стратегияҳою барномаҳои давлатӣ Стратегияи муқовимат бо экстремизм ва терроризм дар Ҷумҳурии Тоҷикистон амал мекунад ва ҳар яки моро зарур аст, ки аз таъкидҳои пайвастаи Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дарси ибрат омӯзем, зеро онҳо барои расидан ба идеяи бузурги созандагӣ дастурамали муфид маҳсуб меёбанд.
Хулоса, терроризм ва экстремизм хатарҳои ҷиддӣ барои амнияти ҷомеа ва ояндаи давлат ба шумор мераванд. Мубориза бо ин падидаҳо танҳо вазифаи мақомоти давлатӣ нест, балки масъулияти ҳар як шаҳрванд мебошад. Танҳо бо роҳи ҳамдигарфаҳмӣ, баланд бардоштани сатҳи маърифат ва ҳифзи арзишҳои миллӣ метавон сулҳу субот ва ваҳдати ҷомеаро ҳифз намуд.
